Dışsal Sermaye Nedir?

Dış sermaye, bir şirketin ödeme yapısı ve ücretlendirme sisteminin çalışanlarının algısını temsil eder. Bir piyasa toplumunda, şirketlerin çoğu zaman yetkili çalışanları işe almak için piyasa ücretini ödemek zorundadırlar. Piyasa oranının altında ödeme yapmak, bireylerin iş için değer görmemesi nedeniyle negatif dışsal özkaynaklara neden olmaktadır. Piyasa oranının üzerindeki tazminat oranları daha fazla potansiyel çalışanı çekecektir, kefilsiz kredi veren bankalar ancak bu kişilerin piyasa fiyatından ödenenlerden daha iyi bir garantisi yoktur. Şirketler, iç ve dış insan kaynakları faktörlerinin gözden geçirilmesi yoluyla algılanan dış sermaye seviyelerini ölçebilir.

Piyasa ekonomisindeki tüm faaliyetler gibi, işe alım ve tazminat çalışanları da geleneksel arz ve talep eğrisine girebilir. Talep eğrisi - bir dik açılı grafikte - sol üst sağdan aşağı doğru eğimlidir. Besleme eğrisi, sağ üst soldan alt sola doğru eğimlidir. İki hattın kesişimi mevcut denge noktasını, yani bir şirketin belirli bir düzeyde en fazla çalışanı işe alabileceği ve telafi edebileceği noktayı gösterir. Ancak bu nokta, bir şirketin maksimum dış sermaye elde edebileceği yere düşmeyebilir.

Bir şirket gerçek dış sermaye noktasını belirlemekte zorlanabilir. Buradaki en büyük sorun, çalışanların - ve potansiyel çalışanlar gibi diğer bireylerin - şirketin ödeme yapısı ve tazminatı hakkında farklı bir görüş sahibi olabileceğidir. Örneğin, bir şirket mevcut piyasa kurallarına dayanan tazminat planlarında rekabetçi olduğuna inanabilir. Bununla birlikte, çalışanlar, belirli tazminatın çalışma miktarının gerçekten faydalı olduğuna inanmayabilir. Bu ayrımın üstesinden gelmek, bir şirketin algılanan eşitsizliği düzeltmek için uğraşması gereken en büyük konular arasında yer alıyor.

Bir tazminat planı genellikle maaşları veya ücretleri ve belli sayıda faydaları içerir. Maaş veya ücret, bireylere standart bir oranda ödenen piyasa oranına bağlıdır. Bu oran, pozisyonun şirket için ne kadar önemli olduğuna bağlı olarak değişebilir. Piyasa oranı açısından daha düşük ücret ödeyen şirketler, bu tazminatı daha iyi faydalarla dengeleyebilirler. Sigorta kapsamı,anında kredi veren bankalar  ödenen zaman aşımı ve emeklilik hesabı eşleştirmesini içeren fayda paketleri, bir şirketin kendi dış sermayesini arttırmasının bir yolu olabilir.

Bir iş pozisyonu için gerekli olan çalışan becerileri seviyesi, karşılık gelen tazminatı belirleyebilir. Çalışanlardan gereken yüksek beceriler, tazminat artışını artırır. Çalışanlardan eşitlik de daha yüksek olabilir. Düşük vasıflı pozisyonlar daha düşük tazminat ödemekte ve dış bireyler tarafından daha düşük dış sermaye ile görülebilmektedir.